نمایش اطلاعات محله

محلات منطقه


بازدید: 3168
نظرات: 0
ایجاد شده توسط :
فناوری اطلاعات منطقه ۵
تاریخ ارسال: 1393/11/4 12:39:36

محله مراد آباد



  محله­ ی مراد آباد در شمال شرقی منطقه­ ی 5 شهرداری تهران قرار داشته و از شمال به کوه­های البرز، از جنوب به سیمون بولیوار و محله­ ی المهدی، از غرب به محله­ ی حصارک و دیوار شرقی دانشگاه آزاد اسلامی(واحد علوم و تحقیقات) و نهایتا از شرق به محله­ های شهرک نفت(در شمال)، شهرک کوهسار(در جنوب) و خیابان الوند(شهیدچمران) محدود می­گردد.

در کتاب گزیده ­ی تاریخ تهران، مرادآباد این­گونه معرفی شده است:

ده کوچکی است با  سکنه 65 نفر . مزرعه­ ی خاک لاری جزء این ده است. کتاب اسامی دهات کشور، مرادآباد را به حساب شهران برده است ولی فرهنگ جغرافیایی ایران به حساب "کن" گذارده(حسینی ­بلاغی، 158:1386). در جلد اول جغرافیای تاریخی شمیران نیز مرز شرقی حصارک، مرادآباد معرفی شده است(ستوده، 1371). هم­چنین در جلد سوم کتاب تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران، نام مرادآباد را با 82 نفر جمعیت در سال 55، در فهرست آبادی­ های محدوده ­ی طرح 25 ساله معرفی می­کند(تکمیل همایون، 1379).

اطلاعاتی که در ادامه بدان­ها اشاره خواهد شد از مصاحبه با اعضای شورایاری و معتمدین محله­ ی مرادآباد در آذر ماه سال 1388 نشات گرفته است.

این معتمدین معتقدند که مرادآباد روستایی با 10 یا 15 خانوار ساکن در یک قلعه بوده است. غیر از قلعه­ ی رعیتی یک قلعه­ ی اربابی هم وجود داشت که ارباب و خانواده­ اش در آن زندگی می­نمودند. زندگی مردم از راه دامداری و کشاورزی تأمین می­ شد. در روستا یک جوی آب به نام چشمه­ ی خونی جریان داشت که از چشم ه­ای در فرحزاد به سمت مرادآباد در جریان بود. این جوی با طی مسیری از میان دره­ها، به مرادآباد می­رسید و از ابتدای بهار به مدت 6 ماه از آب آن استفاده می­ گردید. در ادامه و در خصوص همسایه­ ی این محله، یعنی شهرک نفت نیز این سخن قابل بیان خواهد بود که مکان این شهرک را در گذشته تپه­ های "دِسیَت" می­نامیدند. این تپه­ ها نام خود را از باغی به همین نام گرفته بودند(غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).

درباره­ ی حدود این محله نیز می­توان گفت، حدود روستای مرادآباد قدیم به این ترتیب بوده است:

از شمال، قلعه ­ی سلوار در امتداد کوه­های البرز که به آن کوه­های مرادآباد می­ گفتند. از غرب، جاده­ای مال­رو میان مرادآباد و حصارک. در آنجا دره­ای به نام گاهون بود و بعدها مردم به آن "ماشینو" می­گفتند. از جنوب، تا نزدیکی باغ فیض که در گذشته به آن مناطق(بین مرادآباد و باغ­ فیض)، حسین­ آباد و چال­ پونک می­ گفتند و از شرق، تپه ­های دسیت(شهرک نفت فعلی، خیابان البرز) مرز مرادآباد و فرحزاد بود(منصوری و غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).

در مورد این که نخستین ساکنان مرادآباد از کجا به این مکان مهاجرت نموده­ اند دو روایت وجود دارد. روایت اول به نقل از مرحوم، کدخدا احمد مرادآبادی است که ایشان عنوان داشته­ اند که نخستین ساکنان مرادآباد از شمال آمده ­اند (وفایی، آذر 1388) و روایت دوم، که ساکنان اولیه را از اهالی کیگا از روستاهای شمیرانات می­داند(غلامرضا مرادآبادی، آذر 1388).

همان­طور که در بالا نیز بدان اشاره­ای گذرا صورت پذیرفت، روستای قدیمی مرادآباد شامل این بخش­ها می­شده است:

ـ قلعه­ ی رعیتی که 10 یا 15خانوار در آن ساکن بودند. این قلعه از شمال به توتستان اربابی و از جنوب به باغ اربابی و از شرق به خیابان استخر و از غرب به قلعه­ ی اربابی محدود بود.

ـ توتستان، که به علت وجود باغات توت به این نام معروف شده بود.

ـ خیابان استخر، علت نامگذاری این خیابان وجود استخر آب [برای تقسیم نوبت­­­ بندی آب] در کنار آن بود.

ـ تپه­ های عمر در شمال غربی مرادآباد، علت این نامگذاری آن بود که در آنجا "جشن عمرکُشان" برگزار می­شد (غلامرضا مرادآبادی، علیرضا مرادآبادی، سرخه و وفایی، آذر 1388).

ـ همچنین دره­های اربابی، رعیتی، شن کبود، دوزارک، در بسته، دره خورشید، دره سولوار، دره زغال (مرز بین حصارک و مرادآباد را زغال ریخته بودند)، چشمه خونی (مرز چشمه خونی)، دره گون، و... از حدود 50 سال پیش عده­ی محدودی از قلعه خارج شده و خانه­ سازی نموده ­اند و از 30 سال پیش بافت شهری آن شروع به شکل­گیری کرده است(غلامرضا مرادآبادی، علیرضا مرادآبادی، منصوری و وفایی، آذر 1388).

این محله تحولات اثرگذار متعددی را به خود دیده است که بخش بزرگی از آن مربوط به مالکیت زمین­های کشاورزی می­باشد(علیرضا مرادآبادی، آذر 1388). از تحولات دیگر نیز این نکته قابل بیان خواهد بود که تأسیس دانشگاه[دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات] در جوار این محله و در حصارک موجب مصدود شدن جاده­ ی مرادآباد به حصارک شده است و این امر اثرات و تحولات رفتاری متعددی را برای اهالی به همراه داشته است. در شرق مرادآباد نیز مکانی وجود دارد که زمین­های تصرفی قوه­ی قضاییه می­باشد. قوه ­ی قضاییه ضایعات خود را در شمال مرادآباد تخلیه نموده و این امر موجب تخریب چشمه­ ها و آسیب­های زیادی به محیط زیست مرادآباد شده است. مجتمع رفاهی شهرداری که در این محله واقع شده است و می­توانست منشاء تحولات مثبتی در محله باشد، علیرغم مدت زیادی که از احداث آن می­گذرد همچنان غیرفعال باقی مانده است(منصوری، آذر 1388). 

 

   


print
rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.