نمایش اطلاعات محله

محلات منطقه


بازدید: 4022
نظرات: 0
ایجاد شده توسط :
فناوری اطلاعات منطقه ۵
تاریخ ارسال: 1393/11/6 12:7:56

محله جنت آباد مرکزی



تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی،‌محله جنت آباد ( شمالی، مرکزی و جنوبی ) خارج از محدوده محسوب می‌شده و ساخت و ساز در آن ممنوع بوده است. در سال 1350 تنها در کنار بزرگراه کاشانی فعلی که آن زمان به جاده کن معروف بود، تعداد اندکی ساختمان از جمله مسجد نظام مافی ساخته شده بود، همچنین در نواحی جنت‌آباد جنوبی قطعه‌بندی و خیابان‌کشی هم صورت گرفته و درختان اقاقیای فراوانی نیز در کنار تمامی کوچه‌ها و خیابان‌ها وجود داشت.در همان زمان روزنامه کیهان طی مقاله‌ای به وضعیت مناطق خارج از محدوده ‌غرب تهران و نحوه اجرای طرح‌های توسعه شهری در آن پرداخته بود. در قسمتی از این مقاله آمده است: « بررسی‌ها نشان می‌دهد که هنوز هم مثل خیلی جاهای دیگر، وسیع‌ترین اراضی این ناحیه در اختیار چند «زمین‌باز» است. یک آمار غیر رسمی نشان می‌دهد که به رغم گفته بسیاری از اهالی،‌90 درصد زمین‌های کاظم‌آباد (محله اباذر و مهران)، باغ فیض، حسن‌آباد و غیره به 10درصد مالکان یعنی 4هزار نفر تعلق دارد و بقیه زمین‌ها که نزدیک به 9 میلیون‌متر‌مربع است، متعلق به 24هزار خرده مالک است» (کیهان، 1354، ص19). این ‌زمین‌ها خارج از محدوده شهری بود و تنها در حوالی غرب جنت‌آباد در شهرزیبا ساخت و ساز شده بود؛ درحالی که برخی از آبادی‌ها مانند باغ فیض، کن و پونک جمعیت زیادی داشتند.در سال 1342 و در زمان حیات نظام‌السلطنه مافی این زمین‌ها تفکیک و برخی از زمین‌ها به صورت رایگان و برخی دیگر با قیمت نازل به کارمندان دولت واگذار شدند. این تفکیک و واگذاری در همان سال به ثبت رسید. اما در قانون منابع طبیعی مصوب در سال 1352، منطقه جنت‌آباد به عنوان منطقه جنگلبانی انتخاب و ساخت و ساز در آن از طرف دولت ممنوع اعلام گردید. مالکان زمین‌ها بارها به دربار و دفتر نخست‌وزیری نامه و عریضه ارسال کرده و آزاد شدن این زمین‌ها از قانون جنگلبانی را درخواست کردند، اما نتیجه‌ای برای ایشان به دست نیامد. با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357، زمین‌های جنت‌آباد از قانون جنگلبانی آزاد شدند و از سال 1358، عملیات ساخت واحدها در جهت جنوب به شمال آغاز شد، تا این که در سال 1369 محله به صورت کامل شکل گرفت. در اوایل شکل‌گیری، مانند هر محله تازه تأسیس دیگر، در این محله نیز کمبود امکانات کاملاً مشهود بود. به عنوان مثال آب مصرفی محله، از قنات‌هایی که به سمت زمین‌های کشاورزی مهرآباد می‌رفتند، به وسیله پمپ تأمین می‌شد. در همان ایام شورای محله تشکیل شد و با خودیاری مردم و رایزنی و همکاری دولت توانستند خدماتی مانند آب،‌ برق، گاز و آسفالت را به محله آورده و تعدادی مدرسه را نیز تأسیس کنند.




print
rating
  نظرات