روستای تاریخی کن


بازدید: 1107
نظرات: 0
ایجاد شده توسط :
فناوری اطلاعات منطقه ۵
تاریخ ارسال: 1393/11/8 9:8:59



روستای تاریخی

روستای کن جاده کن ، روستای کن

کن )دهکده کن( نام یک روستا در شمال غرب استان تهران

است. ولایت ری )یا همان استان تهران امروزی( از باستان چندین دهکده و روستا داشته است که یکی از معروف ترین آنها کن است. یکی از مناطقی که در اسناد تاریخی نامش از توابع ری در کنار شمران و تهران آمده کن می باشد. ساکنان قدیمی کن گویشی کوهستانی دارند که به آوای تاتی بسیار نزدیک است و به لهجه کنی معروف است و تمامی کسانی که در چند قرن گذشته از کاشان، قزوین، اراک، مازندران و آذربایجان به آن محل پا گذاشته اند، لهجه این مردم کوهستانی را گرفت هاند. در زبان محلی به کن کند هم گفته می شود.

-_بافت معماری


بافت معماری کن از خشت و گل و شیروانی های فلزی و چوبی است. بافتی که هنوز باقی مانده و در خانه های قدیمی و تکایا دیده می شود. کوچه های باریک و خانه های دو طبقه قدیمی که در گذشته به ندرت آجری بود. اما امروزه به خاطر توسعه شهر تهران و اتوبان هایی چون همت، حکیم و آبشناسان و آزادراه در دست احداث تهران به شمال، تغییر کرده و خانه هایش به مرور زمان شبیه به بافت مدرن تهران شده است. تنها قسمتی از زمین های کن دارای سند می باشند و اکثر اراضی قولنامه ای و وقفی است. از معروف ترین آثار باستانی شهر امروز تهران، پل حاج محمد علی کنی است. تاریخ کن با استناد تاریخ و اسناد مربوطه به بیش از دوهزار سال پیش می رسد که نامش جزو دهکده های ری آمده است. از نظر سابقه زندگی بشر در این منطقه حداقل با توجه به آثار بدست آمده باستانی )کوزه سکه های طلا در حفاری بزرگراه همت در سال ۱۳۸۵( حداقل برآورد ۱۲۰۰ تا ۱۴۰۰ سال را دارد. اما از آنجا که یکی از بزرگترین رودخانه های قدیم ولایت ری که از کوههای امامزاده داوود سرچشمه داشته و تا دریاچه قمم یرود در آنجاست و از آنجا که بشر همیشه در پای رودخانه هاسکنی داشته می توان زمان سکونتی بیش از این را نیز برآورد کرد. درختان کهن سال چندصد ساله، امامزادگان موجود در کن، آداب و سنن خاص منسوخ شده و گویش باستانی دلالت بر تاریخ کهن این دهکده را میدهد. مدارک تاریخی زیاد است اما تاریخ زنده را می توان در سینه اهالی و قدیمی های کن یافت. افسانه هایی در مردم جریان دارد که در مشاهده دقیق چندان هم افسانه به نظرمی رسد. مثلاً جمعی از مردم کن میگویند چند سال پیش، هنگام ساخت و ساز ساختمانی در کنار مدرسه دخترانه مهدیه فعلی، استخوا نهایی پیدا شده که معلوم بود دفنشان روبه قبله نبوده است. این یعنی نشانه ای بر این مدعا که تاریخ کن حتی به پیش از اسلام برم یگردد. یا برخی میگویند اخیرا سکه هایی یافت شده که قدمت تاریخی آن به صدراسلام باز میگردد. تمام این اعتقادات نشان از این دارد که اهالی کن اگرچه نه خیلی دقیق ولی تاریخ روستای خود را بسیار کهن میدانند

محله های کن

کن به 5 محله تقسیم می شود که هر محله تا محله دیگر مرز مشخصی دارد و هر محله برای خود یک حمام ، تکیه و حسینیه و چندین مسجد و قبرستان  مخصوص به خود دارد . در بعضی از محله ها مدارسی نیز وجود دارد .

محله سرآسیاب :

می گویند در قدیم در آن آسیاب وجود داشته است و تمام خانه های کن در حاشیه این آسیاب شکل گرفته اند به همین خاطر به آن سرآسیاب به معنی بالای آسیاب می گویند.

محله اسماعیلیان :

در قدیم فرقه ای به نام اسماعیلی که بسیار جنگجو بودند وارد این محله از کن می شوند و به این خاطر به این محله اسماعیلیان می گویند و کار آنها دامداری ، زمینداری و ساختن وسایل جنگی بوده است .

محله میانده :

این محله در وسط کن قرار دارد و به همین خاطر به آن میانده می گویند

محله دارقاضی :

این محله در قسمت غربی کن واقع شده و به این خاطر که فرد عادلی که به لقب قاضی در آنجا به مردم دار قالی می داده است و مردم قالی می بافتند به محله دار قاضی شهرت یافته است.

محله بالان :

این محله نیز همزمان با ساخته شدن محله سراسیاب آباد شده و در قسمت جنوبی کن قرار داد و چون در قدیم مردم این محله پالان می دوختند و همراه با محصولات کشاورزی به شهر می بردند و در بازار پالان دوزان می فروختند به همین علت به این محله محله بالان می گویند .

 

در قدیم هر محله برای خود آب انباری داشته که اکنون آثاری نه چندان زیاد از آنها باقی مانده است و بعضی از این محله ها دارای خزینه بوده اند خزینه بدین صورت بوده است که حوضی در وسط گرمابه بوده است که از آن آبی برداشته و خود را تمیز می کردند و در آخر به داخل حوضی رفته و خود را با آب تمیز شستشو می دادند ونمونه از این خزینه ها در محله اسماعیلیان باقی مانده ولی به علت تخریب زیاد در آن بسته است .

.


print
rating
  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.